XXI. MENDEKO ESKOLA

  Askotan, antzinako hezkuntzari buruzko eta gaur egungo hezkuntzari buruzko eztabaida handiak sortzen dira. Izan ere, ikasleak hezteko eta irakasteko moduak asko aldatu diren lehendik orain.

  Lan honen bitartez, azaltzen dugu, gaur egun, zer nolako aldaketak ikusten diren lehengo ikasketekin alderatuz eta zer nolako hezkuntza espero dugun etorkizunean orain dagoen maila hobetu dezan. Bai eta ikasleak lanbidea eskuratzeko aukerak nola erraztu edo arazo hori nola zuzendu daitekeen.

  Aurkibidean ikusi dezakezuen moduan, bereziki, hainbat ataletan zentratu gara, izan ere, gaur egun aldaketa gehien jasan dituztenak izan direlako.

  Lanaren bukaeran, gure ustez zeintzuk izan beharko liratekeen XXI. Mendeko eskolaren xede nagusiak aipatzen dira.

  IKUSPEGI KRITIKOA ADMINISTRAZIOAREN ETA GURE ALDETIK

  Gizarteko bizitzan, familian, hezkuntza-sisteman, informazio-teknologia aurreratuenen erabileran, lan-munduan eta abarrean azken urteotan gertatu diren aldaketek uste baino askoz gehiago aldatu dituzte belaunaldi gazteen gizarteratzeko eredu, mekanismo eta prozesuak. Horren ondorioz, giro nahasia sortu da familian, eskolan eta administrazioan, eta gazteen jarrera berriei  buruzko azalpen eta erantzunen bilaketa sakona eragin du.

  Egoera larri horren ondorioz, egindako ikerketa askotan azpimarratzen den bezala, familiak euren erantzukizun gizarteratzaileak eskolaren esku uzten joan dira pixkanaka. Irakasleek eta eskola-zuzendaritzek joera hori benetan gertatzen ari dela adierazi dute, eta kasu askotan baita kritikatu ere. Aldi berean, norbanakoarengandik hurbilen dagoen komunitateak ere auzoa nahiz udalerria behin eta berriro adierazi izan du gazteek jasotzen duten hezkuntzaren kalitatea eskasa dela, baina askotan norbanakoaren inguru hurbilak historian zehar hiritar gazteen gizarteratzean eta hezkuntzan bete duen funtsezko funtzioaz ohartu gabe.

  Lan-proiektu komun batek, beste alderdi batzuen artean, honako hauek garatu behar ditu: familiak eskolan parte hartzea, eskolak ingurunean eta alderantziz, eta enpresak, udalerriak eta elkarteen presentzia eskolan bertan, elkarlanean eta batak bestearen jarduera esparruetan sartu gabe. Beraz, hezkuntza-proiektu formalek, ez-formalak eta informalak epe luzeko perspektiba batean bat egite izango litzateke kontua.

  Ikastetxeak irakasten den lekua edo ezagutza jakin batzuk transmititzen diren lekua baino zerbait gehiago izan behar badu, ikastetxearen eta ingurunearen arteko harremana aztertu behar da lehendabizi. Gazteek euren ingurunea hobeto ezagutzen dutela ziurtatu behar da. Horrek, aldi berean, ingurunearekin identifikazio eta lotura handiagoa izatea ekarriko luke eta, ondorioz, hobeto integratzea.

INGURUAN NAGUSI DEN KULTURAREN TRANSMISIO HUTSA ALA GIZARTEA ALDATZEA

Gizarte guztietan gertatzen den bezala, bakoitzak kultura ezberdin bat dauka. Kultura horretan edo beste batetan jaiotzeak, pertsonei,  behartzen gaitu  balore zehatz batzuk barneratzera. Hau da, pertsonen izaera nolakoa izan behar den markatzen du kulturak. Beraz, gizarte batean integratzeko, ezinbestekoa da bertako kultura ezagutzea eta errespetatzea.

Hezkuntza kulturarekin guztiz lotuta dago. Beraz, hezkuntzaren bidez, transmisioak ematen dira. Gure hezkuntzaren helburu nagusia, kulturaren transmisioan datza, baina irakasle bakoitzak haien pentsatzeko moduaren arabera adierazten dute.

Gaur egun, askok, estatuko  kulturaren kontra daude eta aldaketak behar dituela adierazten dute, beraz, ikasleei, kultura berritu behar dela transmitituko diete.

Honekin lortu nahi dena da, ikasleak kritikoak izatea, hau da, haien kabuz pentsatzea, gizartean dauden gabeziak konpondu ahal izateko.

IKASTEN TRABAK TOPATZEN DITUZTEN IKASLEEI BEREBIZIKO LAGUNTZA EMATEA ALA IKASLEEN BIKAINTASUNA GARATZEA

Irakasle askok, gaur egun, garrantzi gehiago ematen diete ikasle azkarrei. Beraz, gainontzeko ikasle askok, baztertuak sentiarazten dira eta askok eskola uzten dute. Beraz, ikasle azkarrak irakaslearen ardurapean egongo dira beti eta honekin batera haien notetan bikaintasuna etorriko da, izan ere, atentzio osoa beraiei bideratuta egoten delako. Bikaintasun hori da lege organikoak bilatzen duena. Honekin batera, ikasleen arteko konpetentzia ere bilatzen eta lortzen da. Gaur egun horretarako prestatu behar gara, daukagun sistema ekonomiko eta politikoari aurre egin behar diogulako eta.

Baina hori ez zen gertatu behar. Eskola inklusiboaren helburua da hezkuntza-komunitate erosoa, laguntzailea eta sustagarria sortzea, eta pertsona guztiak seguru senti daitezela, eskubide berberak izatea, aintzat hartzen dituztela suma dezatela, eta hezkuntza-premien arabera behar duten arreta aurki dezatela komunitate horretan.

Homogeneotasunaren irizpidea ez da jada hartzen eskolan emaitza onak izateko elementutzat, eta komunitate-ingurune heterogeneoen alde egiten da, komunitate horiek hartzen dira egokitzat ikasleek beste ikasleekin bizitzen ikas dezaten, eta, horrez gain, argudiatzen, kritikatzen, malgutasunez jokatzen, informazioa bilatzen, aukeratzen eta prozesatzen, taldean lan egiten, erabakiak hartzen, gatazkak konpontzen, eskuzabala izaten... ere ikas dezaten. Azken finean, testuinguru egokia da curriculumeko alorrak ikasten eta bizi-proiektuan ardura hartzen lagunduko dioten zenbait gaitasun garatu eta gauzatu ditzan ikasleak.

Horrela funtzionatuko bagenu, sozializazioa ere garatzen jarriko genuke, izan ere, irakasleak, ikasle guztietara egokitzen bada eta beharrezko atentzioa eskaintzen badie, berarentzat ere tresna egokia izango da, metodo desberdinak martxan dituelako eta bera ere prestakuntza jasoko eta asko ikasiko du. Irakaslea izatea ez da bat ere erraza, horregatik ondo prestatuak egon behar dira.

FUNTZIO ASISTENTZIALA EDO HEZIZTENTZIALA

  Funtzio asistentziala edo hezitzaileari buruz zer esan asko dago.

  Hasteko, aitzinean, haur eskoletan funtzio asistentziala erabiltzen zen. Izan ere, gurasoen ezintasuna beraien haurrak zaintzeko orduan, hura beste pertsona batekin zaintzapean uztea suposatzen zuen. Hau da, pertsona hori, haurraren beharrak edo oinarrizko premiak asetu behar zituen gurasoak kanpoan zeuden bitartean; atsedenaz arduratu, elikatzeaz, higieneaz eta abar. Hori guztia heziketa funtziorik gabe, izan ere, hori, gurasoen lana baitzen.

  Gaur egun, haur eskolen funtzioa guztiz aldatu da. Oraingoan funtzio hezitzailea da oinarrizkoa. Hau da, haurra inguruarekin erlazionatu behar da,  autonomia pertsonala landu behar du eta ezagutzak barneratuz joan behar da. Horretarako, funtzio asistentzialari heziketa lotu zaio. Beraz, haurraren oinarrizko premiak asetuko ditugu, osasuntsu eta gustura egon dadin, baina beti ere hezteko helburu batekin.

LEHENTASUNA IKASLEEN SOZIALIZAZIOAN ALA IKASKETA AKADEMIKOAN

Gure ustez, ikasleen arteko sozializazioa eta ikasketa akademikoak batera joan behar dira. Izan ere, helduak garenean eta lanera goazenean, talde lanak ugariak dira. Beraz, guzti hau aurretik ez baduzu landu, oztopo handia izan daiteke (zure) etorkizunean. Izan ere, bakardadean bizi izan bazara, oso zaila egingo zaizu beste pertsonekin hitz egitea eta komunikatzea. Beraz eskolan, landu beharreko teoriaz eta eman(BEHARREKO) materiaz eta baliagarriak izango zaizkizun gaitasunak(AZ) aparte, sozializazioa lantzea ezinbestekoa dela diogu.

Gainera, sozializazio prozesuaren bitartez beste gizarte eta kultura desberdinak ezagutzen dituzu:

Eskola inklusiboak bultzatzen dituen elkarrekintzetan, kontuan hartzen dira eta balioetsi egiten dira taldeko ikasleen kulturak. Hori dela eta, hezkuntzak beste eremu bat hartzen du: kultura artekotasuna. Horretarako, eremu berean dauden kultura guztiak hezkuntzan sar daitezen laguntzen duten ekintzak bultzatzen ditu, eta argi uzten du kultura aniztasuna aberastasunaren seinale dela. Halaber, eskola inklusiboaren ardura da bitarteko guztiak ematea ikasleek pertsona guztien bizimoduak, kultura-adierazpenak... ez direla berdinak errespetatzen ikasteko, eta hezkuntza-berdintasuna eskatzea eta eskaintzea, pertsona guztiek aukera berak izan ditzaten errealitatean.

UMEEN HEZIKETAREN ARDURA NAGUSIA ESTATUARENA ALA FAMILIENA. BIEN PAPERA ARGITU

Gure Estatuan, guztiok dakigun moduan, gure hezkuntza estatuaren esku dago, hau da, gobernuak kudeatzen du. Gurasoak horretan ez daukate sartzerik. Hori ez du esan nahi gurasoak ez dutela haien seme-alaben hezkuntzan parte hatzen. Noski, seme-alabak jaiotzen diren momentutik familiarekin izaten da lehen kontaktua. Beraz transmititu beharreko oinarrizko baloreak, arauak, ohiturak eta abar etxean ikasten eta barneratzen dituzte. Horregatik ezinbestekoa da familia eta eskolaren arteko elkar lana.

Hemengo gizartean, familiak eta eskolak, bat egiten dute haurrei dagokien helburu bakar honetan: autonomia eta garapen integrala lortzen laguntzea, bai maila fisiko, kognitibo, emozionala zein sozialean. Baina hemendik harantzago, gurasoek ez daukate zer egiterik.

Beste Estatu batzuetan, aldiz, Homeschooling-a legalizatua dago. Hau da, gurasoak beraien etxean irakasten diete euren seme-alabei. Umea etxean hezten da. Kasu askotan, jende asko, metodo honen kontra dago. Beste batzuk berriz, alde.

Askok diotenez, haurra etxean heztearen arazorik larriena, nagusitan sozializatzeko oztopoak izan ditzakeela da.. Izan ere, eskolan, beste ume askorekin egoten direlako eta etxean aldiz, bakarrik. Beste alde batetik, gurasoen prestakuntza eskasa izaten da, ez daudelako irakaslearen adin prestatuak.

Beste batzuen arabera, metodo hau oso aproposa dela diote. Izan ere, gurasoak horretarako prestatuak daudela eta beharrezko maila eskuratzeko prest egoten direla haien seme-alabak egoki hezteko. Etengabeko prestakuntzak jasotzen hari direla egokien irakastearren. Bai eta, ume horiek, etxean ikasi eta gero, parkean sozializatzen direla edo akademietara joatean besteekin sozializatzen direla defendatzen dute. Beraz, ez dela oztopo bat baizik eta onuragarria. Alde horretatik, gurasoekin eta familiako giroan denbora gehiago ematen dute, hortaz, elkarrekiko afektua handiagoa izango da, autonomoagoak izango dira, familiako baloreak berenganatuko dituzte, … .

Beste alde batetik, eskolan, hainbeste ume daudenez, ez dituzte banakotasunean hartzen, eta hori etxean ez da gertatzen. Norbaitek azalpen luzeagoak edo argiagoak behar izanez gero,  haurraren erritmora egokituko da.

ZUEN USTEZ, ZEINTZUK DIRA XXI MENDEKO ESKOLAREN XEDEAK?

Gure ustez, XXI. mendeko eskolak honako 5 xede izan beharko lituzke:

1. Eskubideetan oinarritutako Hezkuntza sistema.

Euskal Hezkuntza Sistemak, herritar guztiei, eskubide hauek bere egin beharko lituzke, gure ustez:

• Eskolaren bidez, euskaraz ikasteko eta bizitzeko eskubidea bermatzea.

• Euskal Herriko Curriculum propioa izatea.

• Hezkuntzaren bidez norbere ahalmenak garatzeko eskubidea, pertsona kritiko eta aske izateko bidean.

• Euskal gizartera heldu berriak izan eta Euskal Herriko ikas guneetan sartzen diren etorkinei euren ama hizkuntza eta kultura errespetatuko zaizkienaren eskubide osoa aitortzea eta bermatzea.

• Ikastetxe bakoitzeko hezkuntza komunitateak Hezkuntza Proiektua izateko eta kalitatez garatzeko eskubidea.

• Euskal Herriak hezkuntza sistema propioa izateko eta arautzeko eskubidea.

2.- Euskal Curriculum oinarrizkoa eta komuna definitzeko eta ezartzeko konpromisoa.

Curriculum propioa definitzerakoan, ikuspegi berritzailea, eta etorkizunera begira hezkuntza sistema osoaren berrikuntza orokorra sustatzera zuzendua dagoena planteatu behar dugu; egungo eta biharko euskal gizartearen hainbat beharrizan sozialei irtenbideak eskaintzeko modukoa, alegia. Etorkizuna eraikitzeko, kultur integrazio inklusiboaren bidea jarraitzea proposatzen dugu; hau da, batasuna eta aniztasuna bateratzen dituen bidea.

3.- «Hezkuntza Publikoa» kontzeptuaren birdefinizioa.

«Hezkuntza Publikoa», herrien eta herritar guztien garapenerako beharrak asetzen dituen hezkuntza izan behar da, aukera berdintasunean eskubide guztiak ziurtatuko dituen kalitatezko zerbitzua, alegia. Finantzazioak eta kontrolak, esaterako, publikoak izan beharko lukete; eta hezkuntza publikoaren kudeaketa eraginkorra, gardena eta jarraipen soziala duena.

5.- Hezkuntzaren lehentasun soziala.

Hezkuntzak berebiziko garrantzia du norbanakoaren eta herri baten garapenean, baita gizartea kohesionatzeko ere. Horregatik guztiagatik, hezkuntzak lehentasun soziala izan behar du, eta baita beharrezkoak dituen baliabideak eta inbertsioak jaso ere.

BIBLIOGRAFIA

Gure lana osatzeko, hurrengoko web orrialde eta aldizkarietan bilatu dugu informazioa.

http://www.hikhasi.eus

http://www.hezkuntza.ejgv.euskadi.eus/r43-573/es/contenidos/informacion/dia6/eu_2027/adjuntos/lineas_prioritarias/hezkunzta_berriztatzeko%20_lehentasun_ildoak_e.pdf

http://www.ehige.org/wp-content/uploads/2014/06/EHIGE-BIHE-SAREAN-agerraldia_EUS.pdf

Klaseko apunteetatik

Egileak: Nerea Rojo, Leire Sanchez eta Esti Muzás

                                            ELKARRIZKETA

Gure bizitzan zehar zenbait egoera ezberdin aurkeztuko zaizkigu, eta horiei aurre egiteko gai izan behar gara. Egora horiek onak zein txarrak izango dira. Lan honen bidez irakasle baten bizitza akademikoa nolako den ikusiko dugu eta aurkeztutako egoerak nola aurrera eraman dituzten. Gure kasuan irakaslea lehen hezkuntzakoa da eta 29 urte darama irakasle bezala lanean. Elkarrizketatutako pertsona emakumea da, Itziar izenekoa. Haur Hezkuntzako zein Lehen Hezkuntzako graduak eskuratu zituen, eta ordutik, irakasle bezala lanean aritu da gaur egun arte. Bere bizitza profesionalean nabarmentzekoa  da  lau urtez zuzendaritzako talde barruan izan zela, idazkari bezala.

Orain bere hasiera nolako izan zen ikusiko dugu. Graduak amaitu ondoren lanean hasi zen ordezkapenak egiten, bost eskola ezberdinetan egon zen urte batez. Ordezkapen horietako batzuk soilik aste betekoak izan ziren. Gero oposaketak gainditu zituen, behin betiko plaza lortuz.  Bere hitzetan: “nire garaian errez lortzen zen lanean sartzea. Araban euskaldun gutxi ginen eta beharra zegoen”. Ikasturte oso bat eskola batean pasatu ondoren, hurrengo ikasturtean behin betiko plaza eman zioten. Plaza hori Laudioko ikastola batean eskuratu zuen eta bertan bi ikasturte egon zen. Baina, bizitza Gasteizen zuenez (etxebizitza, familia…) lekualdaketa eskatu zuen eta horrez geroztik orain dagoen Gasteizko ikastolan 26 urte darama.

Hasierako eskoletan soilik A eredua zegoen, hau da, dena gaztelaniaz egiten zuten eta Itziar euskara ematen zuen irakaslea zen. Baina,  oraingo ikastolan D eredua dago eta bertan tutore bezala jarduten du.

Hasiera guztietan bezala, Ikastoletan hasterakoan oso urduri jartzen zela dio (gurasoekiko bilerak, ume bat erori delako…). Urtero kurtso berria hasterakoan ere urduritasuna nabaritzen da umeak ezezagunak baitira, ez dakizu zer egoerekin aurkituko zaren… Hala ere, urteak pasa ahala lasaitzeko gai zara eta gehiago disfrutatzen duzu.

Bizitzan zehar krisiak eta arazoak ditugu eta horiek gure bizitza profesionalean  eragiten dute. Itziarri zenbait zailtasun aurkeztu zitzaizkion bidean; alabak izan zituen Laudioko ikastolan zegoen bitartean eta ez zen batere erraza kanpoan lan egitea eta bizitza familiarra aurrera eramatea. Nolanahi ere, trasladoa eskuratu ondoren dena askoz errazagoa bilakatu zela dio.

Ikastola bakoitzak metodologia bat jarraitzen du eta Itziar dagoen ikastolan metodologia berriaren alde egiten du. Horregatik,  Haur Hezkuntzan eta Lehen Hezkuntzako 1 eta 2. mailan txokoen dinamika aurrera eramaten dute. Era berean, lan kooperatibo proiektu batean sartuta daude. Eta, horretaz aparte, hezikidetza eta bizikidetza proiektuak aurrera eramaten dituzte.

Beste alde batetik harremanak dauzkagu, lanbide honetan beti izango gara besteekin kontaktuan. Beraz, harremanak garrantzia handiko elementua dira. Itziarren besteekiko harremanak, bere esanetan, oso onak dira: Lankideekiko harremanak oso onak dira, normalean ez dago inolako arazorik,  haurrekikoak ere bikainak dira gehienetan, kontuan hartu behar dugu 1. Mailan dagoenez oraindik ez direla arazo larririk agertzen, gainera adin horietako ikasleak oraindik maitagarriak direla dio. Ildo beretik,  gurasoekiko harremanak dauzkagu eta horiek ez dira egunerokoak, dena dela, besteak bezain garrantzitsuak dira. Bakarkako bilerak  ikasturtean bitan gutxienez egiten dira. Arlo horretan denetarik aurkitu daitekeela dio. Batzuetan familia barruan arazoak daude eta umearengan islatzen dira, besteetan guraso batzuei esaten diezuena ez dute ulertzen edo askotan ez dute entzun nahi…. Edonola ere, badaude familia batzuk oso jatorrak direnak.  

Gaur egun, eztabaida handia sortzen ari da hezkuntzaren arloan: Benetan aurrera pausuak ematen ari gara hezkuntzan?

Itziarren ustez hezkuntzak aurrera pausu ikaragarriak ematen ari da. Ez dago antzik lehen zegoen hezkuntza ereduarekin, lehen dena arrazonamendurik gabe ikasi behar zen. Orain gehiago kontutan izaten da ikaslea eta bere ingurua. Ikasteak helburu bat du eta gauza ez da ikasgaiak buruan sartzea, baizik eta ulertzea eta benetan ikastea. Beraz, Itziarrek dio ez daukala zer ikusirik bere garaiko ikasketekin. Hori bai, orain irakasleak batzuetan ez dira merezi duten bezala tratatuak guraso batzuengandik, errespetu falta pairatzen dute, haien laguna balitz bezala tratatuak dira… Hau da, irakasleak ez dira seriotasunez hartzen.

Gero eta teknologia gehiago daude. Horiek lagungarriak izan daitezke hezkuntzan. Itziar hauen alde dago.  Beharrezkoak direla uste du, baina, arazo bat aurkitu du: batzuetan eskoletan ez dago diru nahikorik  gela guztietan teknologia berriak ,arbela digitalak edo ordenagailuak jartzeko. Bera 1.mailan arbela digitala beharrezkotzat jotzen du eta berak lan egiten duen ikastolan ez dago horrelakorik.

Beste alde batetik, diziplina daukagu. Diziplinaren definizioa era sinpleenean azalduta honetan datza:  jokabideen koordinazioan, erabiltzen direnak trebetasunak garatzeko edo portaera zehatz bat jarraitzeko. Itziarrek diziplina errespetuarekin lotzen du. Errespetua izan behar da ikasleekin eta haiek irakasleekin. Diziplina ez da zigorra. Lehenengo unetik arauak plasmatu behar dira gelan. Horiek bai Ikasle, bai irakaslearekin adostu behar direnak eta betetzen ez direnean ere zer ondorio egongo diren erabakitzea.

  Gurasoak guztiz inplikatu behar dira ikasleen hezkuntzan eta hare gehiago haurrak txikiak direnean. Haien etorkizunean eragina izango baitute. Oso garrantzitsua  da gurasoen papera ikasleen hezkuntzan. Gurasoek jakin behar dute haurrak matematika, ingurunea, euskara… ikasterako orduan  bakarrik ezin dutela, lagundu behar zaiela.  Aurrerago haiek bakarrik hasiko dira ikasten autonomia eskuratuz, baina hasieran beharrezkoa da gurasoen papera oinarri bat ezartzeko. Beste alde batetik, ez da bakarrik ikasten edo etxeko lanekin laguntzea baizik eta seme-alaben jarrerak, auto-estima ,gatazkak… hau da, aurkitu daitezkeen arazoetatik irteten laguntzea. Denetarik dago, guraso batzuk inplikatzen dira, baina, zoritxarrez beste batzuk ez, umearen kaltetan.

Azkenik, badakigu ikastoletan askotan momentu latzak bizi daitezkeela bai irakasleekin, bai haurrekin, zein gurasoekin.  Itziarrek ez ditu asko bizi izan,  berarentzat momentu txarrenak dira arazo bat ikusten duenean eta ezin duenean konpondu,  gurasoek ez dutelako lagundu nahi edo ikasleak arazo larria duelako etab. Ezintasunaren aurrean aurkitzen denean da txarrago pasatzen duenean.

Itziarren esperientziari erreparatuta, ondorio gisa esan dezakegu, irakasle  bezala jardutean egoera ezberdinetatik pasatu beharko garela.  Batzuetan egoera errazak izango dira, gustukoak, atseginak… eta beste batzuk justu kontrakoa. Argi dago esperientziaren bidez, gero eta gehiago ikasiko dugula eta geure burua garatuko dugula.

                                                                                                                                              Esti Muzás

Nerea Rojok,Teresa Rodriguez irakasleari eginiko elkarrizketa

   IRAKASLEARI ELKARRIZKETA

  Taldea: Haur Hezkuntza GA2 

Ikasturtea: 2015/2016 

Modulua: Irakasle Funtzioa 

Izena: Nerea Rojo Zarragoitia 

Irakaslea: Jose Antonio Ibarrola

  Gaurkoan, Gorlizeko Ikastetxera hurbildu naiz, Teresa Rodriguez izeneko Haur Hezkuntzako irakasleari elkarrizketa egitera. Hurrengo paragrafoetan, bere bizitzan zehar izandako esperientziak eta bere lan mundua azaltzen dira. 

   Teresa, goian aipatzen den bezala, 49 urteko Haur Hezkuntzako irakaslea da, 4 urteko gelan hain zuzen. Hogei urte darama hezkuntza munduan lan egiten.

  Hasteko, Unibertsitatean, Magisteritza ikasketak egin zituen, Zientzia arloan. Izan ere, antzinean, gaur egun ez bezala, Magisteritzako ikasketak modu honetan banandurik zeuden; letretako, zientzietako eta ingelerako magisteritza. Eta Haur Hezkuntza, graduaren barruan, espezialitate bat zen. Orain aldiz, Haur Hezkuntzako eta Lehen Hezkuntzako bi Gradu desberdin dira. Ikasketa horiek bukatu eta jarraian Haur Hezkuntzako espezialitatea egin zuen urrutiko unibertsitatearen bidez, Gasteizen. Horretaz aparte, euskaltegi eta barnetegietan hiru urtez aritu zen, izan ere, ikasketak erdararaz egin zituen eta euskara behar zuen lanerako.

  Jarraian, Teresak lanean izan zuen lehen kontaktua azaltzen da.  Berak, benetan gustuko zuena musika zen. Antzinean, ez zegoen aukerarik espezialitate hori aukeratzeko, beraz, hurrengo hau egin zuen: Asociación Juventudes Musicales izeneko Bilboko elkarte batetan sartu zen. Bertan bi urtez egon zen, eta elkarte horren bidez, eskola batetan lan egiten hasi zen. Elkartea ez zegoen Euskal Gobernuaren menpe, beraz, jasotako soldata bertatik zetorren eta ez gobernutik. Aurrerago, Euskal Gobernuak, eskoletan musika ikasgaia jarri nahi izan zuen, baina ez zegoenez inolako ikasketarik horretarako, zerrenda batzuk zabaldu zituzten, non, musikaren inguruan zerbait zekitenek apuntatu ahal ziren. Hortaz, apuntatu eta aste gutxira lanean hasi zen eskola batetan. Beraz, esan daiteke, lana topatzeko erraztasun edo zorte asko izan zuela.

  Bestalde, musikan lanean hasterakoan, hainbat eskola desberdinetatik pasatu izan zen. Lehendabizi,  eskola pribatu batetan kurtso erdia aritu zen. Geroago eskola publikoetan ordezkapenak egiten aritu zen eta hortik publikoetan jarraitu izan du beti. Lemoizeko herriko eskolan, Gorlizen, Ortuellan, Plentzian, Arangoitin eta San Ignacio urte batez eta Mungian 5 urtez egon zen. Eskola guzti horietatik pasatu eta gero, oposaketak prestatu izan zituen, Gorlizeko Eskolan finko gelditzeko.  Zorionez, momentuz, hezkuntzan daraman urte guzti hauetan, irakaslea izateaz aparte, ez ditu bestelako ardurarik bete behar izan, hala nola, zuzendaria izatea, koordinatzailea eta horrelakoak.

   Teresak, egondako eskoletan zer nolako metodologia erabiltzen zuten azaldu zidan; hala nola, Gorlizen, gaur egun famatua den Amara berri sistemarekin lan egin zuen eta  beste haur eskoletako sistema, proiektuzko metodologia erabiltzen zen, hau da, Urtxintxa metodoa. Eta metodo guzti horietatik, bakoitzetik zerbait gustukoa eraman duela aipatu zuen, naiz eta metodo bat konkretuki oso gustuko izan, Amara Berriren kasua den bezala.

  Gai horretan aparte, aniztasunaren kontua dela eta, eskola guztietan bezala, bera ere, ikasle bereziekin topatu da. Down Sindromea eta Asperger patologia pairatzen zuten bi umeekin egon zen. Berak azaldu zidan bezala, arazodun umeak laguntzak izaten dituzte gelako irakaslea edo tutoreaz aparte. Gelan, hainbat orduz laguntzaile batekin egoten dira, eta gero, beraien egoerak Berritzegunetik kontrolatzen dituzte, haien segimenduak egiten dituzte eta noizean behin eskolara joaten dira zer nolako aurrerapausoak izaten dituen ikusteko. Eskolan ere kasu horiek bideratzeko eta jarraitzeko lan taldeak daude, hala nola, psikologoak, pedagogoak, eta abar. Baina orokorrean, arazodun umeekin egotea gogorra da, izan ere, arreta asko behar dutelako, eta azkenean gelan beste 20 ume izaten dira. 

  Hezkuntzan beste kontu garrantzitsu bat, diziplina da. Haur Hezkuntzan diziplina, helburu edo arau minimo batzuk ezartzean eta betetzean datza, gelako lan giroa lasaia izan dadin, gustura lan egin ahal izateko.  Adibidez; ez oihukatu, guztiok batera ez hitz egitea eta horrelako arau minimoak.

  Horretaz aparte, lanean lehenengo kontaktua izaterakoan, nolakoak izan diren lankide, ikasle eta gurasoekiko harremana azaltzen du. Teresarentzat, ikasleekiko harremana onena izaten da. Izan ere, oso maitekorrak dira eta egunero zerbait polita esaten dizute. Bere kasuan, guraso eta lankideekiko harremana bikaina izan da orain arte. Zorionez, ez du inolako arazorik izan inorekin. Garrantzitsua dela aipatzen du, gurasoen eta eskolaren arteko harremana. Berarentzat, haien inplikazioa umearen hezkuntzan ezinbestekoa da haurraren garapen egoki baterako. 

  Hezkuntza Erreformak direla eta, Haur Hezkuntzan ez dute askorik eragiten, izan ere, erreformak Bigarren Hezkuntzan eta Goi mailako ikasketetan eragin gehiago izaten dute. Haur Hezkuntzan azkenean, eskola bakoitzak bere erara funtzionatzen du.

  Bukatzeko, gaur egun zer esan gehien daukan gaiarekin amaituko dut. Teknologia berriak. Teresaren garaian, ez zegoenez intenetarik, eskolan ordenagailu bat sartu zuten momentuan, hasiera batean, erabiltzen jakiteko kurtso batzuk jaso behar izan zituzten. Denbora pasatu ahala eta jakintza minimo batzuk eskuratu eta gero geletan ordenagailuak sartuz joan ziren. Gaur egun aldiz, gure gizartea hain aurreratua dago, zein, beharrezkoa den internetekin bizitzea, egunerokotasunean ordenagailuen bidez lanean aritzen garelako. Beraz, Haur Hezkuntzan, 3 urteko geletan, ordenagailuak sartzen hasi dira, haurrei arratoia nola erabili behar den erakusteko bai eta joko edo ipuinak bertan ikusi eta egiteko.

Sarrera

Kaixo!

  Gu Leire, Nerea eta Esti gara  haur hezkuntzako lehengo mailako ikasleak . Leire eta Esti batxilergotik etorriak gara eta Nerea haur hezkuntzako goi-mailako ziklo batetik. Leire Laudiokoa da,  Nerea Plentziako eta Esti Gasteizkoa .

  Haur hezkuntza ikastea erabaki dugu izan ere, haurrak gustatzen zaizkigulako eta ez dugulako geure burua beste lanbide batean ikusten. Beraz, espero dugu irakasle onak izatera eltzea.

Lasterarte!